Ostatni w Aleppo

Siłą najnowszego dokumentu Firasa Fayyada jest zwyczajność i bezimienność. Film przedstawia historię Khaleda, Mahmouda i Subhiego, trzech wolontariuszy korpusu tak zwanych “Białych Hełmów”, których głównym zadaniem jest pomoc i ratowanie cywilnych ofiar wojny domowej w Syrii. Mimo, że z wielką historią w tle, Fayyad nie skupia się na bitwach i wojskowych operacjach ścierających się ze sobą frontów żołnierzy oraz rebeliantów. W “Ostatnim w Aleppo” polityka jest sprowadzona do minimum, a głównym motorem napędowym bohaterów jest normalne życie.
Ich determinacja oraz gotowość ryzykowania własnego życia jest umotywowana pragnieniem zwykłego egzystowania ich rodzin i najbliższych, począwszy od rozmowy przy obiedzie na zabawie z dziećmi skończywszy. Bohaterowie wykonują interwencje ratunkowe w zapadającym się budynku lub wydobywają martwe już ciała ofiar spod gruzu – wszystko po to, aby wydrzeć choćby odrobinę normalności z otaczającego ich świata wojennego chaosu.

Mimo, że “Ostatni w Aleppo” portretuje heroizm i szlachetność w czystej postaci, film pozbawiony jest drażniącego patetyzmu. W przeciwieństwie do telewizyjnych wydań wiadomości, które przedstawiają sytuację w Syrii, najczęściej w zero-jedynkowy, diagramowo-rubrykowy sposób ilości ofiar oraz zabitych, reżyser kreśli szerszy kontekst zdarzeń. Nie troszczy się o samopoczucie widza i unika łagodzenia obrazów wojennej rzeczywistości. W dobie newsowego i okrojonego przekazywania informacji, Fayyad szczegółowo opisuje historie, nie szczędząc oglądającym widoków prowokujących refleksje.

Doceniony i nagradzany na całym świecie, min. główną nagrodą festiwalu Docs Against Gravity oraz nagrodą jury festiwalu Sundance za najlepszy zagraniczny film dokumentalny, dzieło Fayyada jest typowane głównym kandydatem do przyszłorocznych Oscarów w kategorii najlepszego dokumentu.

czas trwania: 1 godz. 41 min.

reżyseria: Firas Fayyad

scenariusz: Firas Fayyad

produkcja: Dania, Syria

Ostatni w Aleppo

Siłą najnowszego dokumentu Firasa Fayyada jest zwyczajność i bezimienność. Film przedstawia historię Khaleda, Mahmouda i Subhiego, trzech wolontariuszy korpusu tak zwanych “Białych Hełmów”, których głównym zadaniem jest pomoc i ratowanie cywilnych ofiar wojny domowej w Syrii. Mimo, że z wielką historią w tle, Fayyad nie skupia się na bitwach i wojskowych operacjach ścierających się ze sobą frontów żołnierzy oraz rebeliantów. W “Ostatnim w Aleppo” polityka jest sprowadzona do minimum, a głównym motorem napędowym bohaterów jest normalne życie.
Ich determinacja oraz gotowość ryzykowania własnego życia jest umotywowana pragnieniem zwykłego egzystowania ich rodzin i najbliższych, począwszy od rozmowy przy obiedzie na zabawie z dziećmi skończywszy. Bohaterowie wykonują interwencje ratunkowe w zapadającym się budynku lub wydobywają martwe już ciała ofiar spod gruzu – wszystko po to, aby wydrzeć choćby odrobinę normalności z otaczającego ich świata wojennego chaosu.

Mimo, że “Ostatni w Aleppo” portretuje heroizm i szlachetność w czystej postaci, film pozbawiony jest drażniącego patetyzmu. W przeciwieństwie do telewizyjnych wydań wiadomości, które przedstawiają sytuację w Syrii, najczęściej w zero-jedynkowy, diagramowo-rubrykowy sposób ilości ofiar oraz zabitych, reżyser kreśli szerszy kontekst zdarzeń. Nie troszczy się o samopoczucie widza i unika łagodzenia obrazów wojennej rzeczywistości. W dobie newsowego i okrojonego przekazywania informacji, Fayyad szczegółowo opisuje historie, nie szczędząc oglądającym widoków prowokujących refleksje.

Doceniony i nagradzany na całym świecie, min. główną nagrodą festiwalu Docs Against Gravity oraz nagrodą jury festiwalu Sundance za najlepszy zagraniczny film dokumentalny, dzieło Fayyada jest typowane głównym kandydatem do przyszłorocznych Oscarów w kategorii najlepszego dokumentu.

czas trwania: 1 godz. 41 min.

reżyseria: Firas Fayyad

scenariusz: Firas Fayyad

produkcja: Dania, Syria