Fuocoammare. Ogień na morzu.

Kryzys uchodźczy, obecny w europejskiej świadomości od ponad dwóch lat, najczęściej przedstawiany jest w formie dramatycznych apeli bądź śmiercionośnych statystyk. Tragedie dopełniają zdjęcia dantejskich scen dziejących się w wielokrotnie przepełnionych łodziach ratunkowych w obrębie morza Śródziemnego.

W swoim najnowszym filmie “Fuocoammare. Ogień na morzu”, mistrz dokumentu społecznego Gianfranco Rosi, pochyla się nad kwestią uchodźców i portretuje ją z perspektywy mieszkańców wysepki Lampedusa, leżącej u wybrzeży Włoch. Mimo rocznego przepływu 150 tysięcy uchodźców, wyspiarska społeczność wydaje się zamknięta na otaczającą rzeczywistość. Pochłonięci swoją nadmorską codziennością, koszmary uciekinierów z północnej Afryki, dziejące się o krok od ich domostw, wydają się równie odległe co kryzysy humanitarne z innych kontynentów.
Przy pomocy montażowych sklejek oraz retrospekcji, Rosi dawkuje napięcie pojawiających się “obcych” w życiach Lampedusańczyków. Sugestywnie kontrastuje bawiących się chłopców, rybaków przy pracy i starszych pań gotujących obiady z rozpaczliwymi, błagalnymi komunikatami uchodźców odbieranych przez ratowników.

Nie epatując potworną dokumentacją ludzi tułąjących się przez pustynie i morza, reżyser tworzy portret dwóch, przenikających się światów, z których jeden wydaje się być ślepy i głuchy na cierpienie drugiego, dziejące się pod drzwiami jego domu. Nie siląc się na analizy bądź oskarżenia, “Fuocoammare. Ogień na morzu” jest raczej zaproszeniem do dyskusji, na które filmowy świat ewidentnie  zareagował, obsypując film i reżysera, lawiną nagród i wyróżnień.
“Fuocoammare…” to jeden z najgłośniejszych dokumentów zeszłego roku, wyróżniony pośród najważniejszych nagród branży filmowej, między innymi Złotym Niedźwiedziem w Berlinie, nagrodą najlepszego dokumentu Europejskiej Akademii Filmowej czy nominacją do Oscara.

czas trwania: 1 godz. 48 min.

reżyseria: Gianfranco Rosi

scenariusz: Gianfranco Rosi

produkcja: Francja, Włochy

Fuocoammare. Ogień na morzu.

Kryzys uchodźczy, obecny w europejskiej świadomości od ponad dwóch lat, najczęściej przedstawiany jest w formie dramatycznych apeli bądź śmiercionośnych statystyk. Tragedie dopełniają zdjęcia dantejskich scen dziejących się w wielokrotnie przepełnionych łodziach ratunkowych w obrębie morza Śródziemnego.

W swoim najnowszym filmie “Fuocoammare. Ogień na morzu”, mistrz dokumentu społecznego Gianfranco Rosi, pochyla się nad kwestią uchodźców i portretuje ją z perspektywy mieszkańców wysepki Lampedusa, leżącej u wybrzeży Włoch. Mimo rocznego przepływu 150 tysięcy uchodźców, wyspiarska społeczność wydaje się zamknięta na otaczającą rzeczywistość. Pochłonięci swoją nadmorską codziennością, koszmary uciekinierów z północnej Afryki, dziejące się o krok od ich domostw, wydają się równie odległe co kryzysy humanitarne z innych kontynentów.
Przy pomocy montażowych sklejek oraz retrospekcji, Rosi dawkuje napięcie pojawiających się “obcych” w życiach Lampedusańczyków. Sugestywnie kontrastuje bawiących się chłopców, rybaków przy pracy i starszych pań gotujących obiady z rozpaczliwymi, błagalnymi komunikatami uchodźców odbieranych przez ratowników.

Nie epatując potworną dokumentacją ludzi tułąjących się przez pustynie i morza, reżyser tworzy portret dwóch, przenikających się światów, z których jeden wydaje się być ślepy i głuchy na cierpienie drugiego, dziejące się pod drzwiami jego domu. Nie siląc się na analizy bądź oskarżenia, “Fuocoammare. Ogień na morzu” jest raczej zaproszeniem do dyskusji, na które filmowy świat ewidentnie zareagował, obsypując film i reżysera, lawiną nagród i wyróżnień.
“Fuocoammare…” to jeden z najgłośniejszych dokumentów zeszłego roku, wyróżniony pośród najważniejszych nagród branży filmowej, między innymi Złotym Niedźwiedziem w Berlinie, nagrodą najlepszego dokumentu Europejskiej Akademii Filmowej czy nominacją do Oscara.

czas trwania: 1 godz. 48 min.

reżyseria: Gianfranco Rosi

scenariusz: Gianfranco Rosi

produkcja: Francja, Włochy